Znieczulenie ogólne
Znieczulenie ogólne wykonuje się przy użyciu leków dożylnych, podawanych przez założoną wcześniej kaniulę dożylną. W krótkim czasie po podaniu leków pacjent zasypia. W celu zapewnienia prawidłowej wentylacji zostaje założona rurka do tchawicy lub do gardła.
Podczas operacji pozostaje anestezjolog lub pielęgniarka anestezjologiczna przez cały czas przy pacjencie kontrolując czynności życiowe. Dzięki podłączonej aparaturze można dokładnie określić, w jaki sposób organizm reaguje na znieczulenie.
Powikłania znieczulenia ogólnego.
Niekiedy po znieczuleniu pacjent może czuć się wciąż śpiący, mogą wystąpić wymioty lub nudności. Podrażnienie gardła spowodowane założeniem rurki dotchawiczej znika zwykle w przeciągu 1-2 dni po zabiegu. Czasami obserwuje się uczulenie na leki znieczulenia ogólnego, które ustępuje zwykle po podaniu leków przeciwuczuleniowych. Wystąpienie groźnych powikłań podczas znieczulenia ogólnego jest najczęściej związane ze stanem ogólnym pacjenta przed zabiegiem, dlatego ważne jest poinformowanie anestezjologa przed zabiegiem o wszelkich problemach zdrowotnych.
Znieczulenie przewodowe
Podczas znieczulenia przewodowego (regionalnego) cześć ciała np. nogi lub ramię zostają czasowo wyłączone ruchowo i czuciowo, w wyniku wpływu leków na nerwy przewodzące bodźce bólowe i ruchowe.
Znieczulenie podpajęczynówkowe (wkłuciew kręgosłup)
Przygotowanie pacjenta do tego rodzaju znieczulenia nie różni się od przygotowania do znieczulenia ogólnego. Pacjent zostaje podłączony do aparatury kontrolującej i kroplówki. Znieczulenie ( wkłucie) można wykonywać na siedząco lub ułożeniu na boku. Samo wykonanie znieczulenia podpajęczynówkowego nie jest bardziej bolesne od normalnego wkłucia dożylnego.
W momencie podania leków następuje zmiana ucieplenia nóg oraz drętwienie („mrówki”). Po pewnym czasie dolna część ciała pozostaje bez czucia i niemożliwe jest wykonanie jakichkolwiek ruchów. Podczas operacji pacjent może być przytomny lub poprosić poprosi o środek nasenny. Anestezjolog lub pielęgniarka pozostają przez cały czas obok. W zależności od podanych leków znieczulenie może trwać od trzech do sześciu godzin. Z chwila ustępowania
znieczulenia pojawia się ból.
Powikłania znieczulenia podpajeczynówkowego.
- Niedostateczne znieczulenie: w tym przypadku anestezjolog podaje dodatkowo lek dożylnie, aby poprawić stopień znieczulenia, może się tez zdarzyć, że konieczne będzie wykonanie znieczulenia ogólnego.
- Niskie ciśnienie: najczęściej przejawia się nudnościami i wymiotami, podanie leków i przetoczenie dodatkowych ilości płynów likwiduje te ujemne skutki.
- Wysokie znieczulenie: przejawia się najczęściej drętwieniem rąk i/lub trudnościami w oddychaniu, podanie tlenu zazwyczaj pomaga.
- Trudności w oddawaniu moczu: czasami mają miejsce w pierwszym okresie pooperacyjnym i spowodowane są znieczuleniem pęcherza moczowego.
- Bóle głowy: wywołane wypływem płynu mózgowo rdzeniowego przez miejsce wkłucia; zapobiega się temu przez stosowanie bardzo cienkich igieł oraz płaskie ułożenie pacjenta w pierwszym okresie po operacji.
Znieczulenie zewnętrzoponowe
Najczęściej wykonywane jest z równoczesnym założeniem cewnika do przestrzeni zewnątrzoponowej w celu znieczulenia do zabiegów dłuższych i leczeniu przeciwbólowym w okresie pooperacyjnym. Sposób postępowania podczas wykonania tego znieczulenia jest identyczny jak przy znieczuleniu podpajęczynówkowym.
Blokada splotu ramiennego
Ten rodzaj znieczulenia wykonuje się w celu wyłączenia przeciwbólowego podczas zabiegów w obrębie ramienia i ręki. Polega on na podaniu środka znieczulenia miejscowego w okolice nerwów tworzących splot barkowy. W zależności od wykonywanego zabiegu wkłucie wykonuje się w boczną okolice szyi lub po pachą. Przygotowanie do wykonania blokady splotu barkowego jest takie samo jak w przypadku innych rodzajów znieczulenia. Podłącza się aparaturę monitorującą czynność serca, igła do kroplówki zostaje wkłuta do żyły w ręce nieoperowanej. Aby jak najprecyzyjniej określić miejsce przebiegu splotu i podania leków stosuje się igły z elektrostymulacja. W momencie, gdy podczas wkłucia następuje drętwienie ramienia lub ruchy mimowolne oznacza to, że igła znajduje się we właściwym miejscu. W to miejsce anestezjolog podaje następnie lek. Znieczulenie zaczyna działać ok. 20-30 min po podaniu leku. Podczas zabiegu podobnie pacjent może być przytomny lub poprosić o środek nasenny. W zależności od podanego leku czas znieczulenia może wynosić 3-6 godzin.
Powikłania blokady splotu barkowego
- Niedostateczne znieczulenie: można podać dodatkowo lek przeciwbólowy dożylny lub wykonać znieczulenie ogólne.
- Pooperacyjne drętwienia palców: z reguły ustępują po kilku tygodniach, spowodowane są podrażnieniem nerwów przez środek znieczulenia miejscowego.
- Reakcje toksyczne: wywołane przez przypadkowe podanie środka miejscowego do leżących obok tętnicy lub żyły, najbardziej charakterystyczne objawy to: metaliczny smak w ustach, drżenia wokół ust, senność, zawroty głowy, znieczulenie warg i języka.
Wstecz