6A. Stres adaptacyjny

Mgr Anna Chrzanowska Psycholog

Kiedy pewnego dnia w rodzinie pojawia się małe dziecko, rodzice marzą, aby kiedyś wyrosło na zdrowego, mądrego, szczęśliwego człowieka. Pragną, by miało jak najmniej ich wad, a jak najwięcej zalet. Starannie dbają o zdrowie dziecka, prawidłową dietę, rozwój intelektualny. Martwią się też, że oprócz radosnych zdarzeń, będzie przeżywało wiele trudnych, stresujących sytuacji.

Rodzice są często przekonani, że życie bez stresu byłoby czymś wspaniałym dla dzieci, i dla nich samych także. Niezależnie od tego, jak staramy się unikać stresu, zawsze będzie on częścią życia człowieka, także tego najmniejszego. Każdy przecież musi dokonywać mniejszych i większych wyborów, poznawać nowe osoby i miejsca, pokonywać różnorodne trudności, mierzyć się z presją, wymaganiami, oczekiwaniami, dostosowywać się do zasad i norm obowiązujących w otoczeniu.

Stres może wiązać się z tak banalną sytuacją, jak wybór stroju na przyjęcie urodzinowe, lub tak poważną, jak odejście bliskiej osoby. Wielu rodziców zadaje sobie istotne pytania: Co dla dziecka może być stresujące i jak pomóc mu przejść przez takie sytuacje zwycięsko? Czy chronić dziecko przed każdym stresem?

Niestety, nie uda się rodzicom ustrzec dziecka przed wszelkim stresem i mimo, że trudno czasem zgodzić się z tym, nie byłoby to wcale takie korzystne dla dziecka. Stres jest nieodłączną częścią naszego życia. Nie ma osoby, która nie doświadczałaby różnych, mniejszych i większych trudności. Najczęściej jest tak, że niewielki stres mobilizuje do działania, sprawia, że podejmujemy nowe wyzwania, osiągamy cele.

Dotyczy to także dzieci. Odpowiedni stres mobilizuje dziecko do działania, sprawia, że nabywa nowe umiejętności, pokonuje trudności, osiąga kolejne etapy swojego rozwoju. Natomiast zbyt silny, długo-trwały stres lub nadmiar sytuacji stresujących w krótkim okresie może zaburzyć prawidłowy rozwój dziecka.