Rezonans magnetyczny

REZONANS MAGNETYCZNY - badanie to polega na umieszczeniu pacjenta w komorze aparatu, w stałym polu magnetycznym. Badanie to umożliwia w sposób całkowicie nieinwazyjny ocenę struktur anatomicznych całego człowieka w dowolnej płaszczyźnie i także trójwymiarowo, a szczególnie dobrze ocenę ośrodkowego układu nerwowego (mózg i kanał kręgowy) i tkanek miękkich kończyn (tkanki podskórne, mięśnie i stawy). Obecnie jest to metoda pozwalająca w najlepszy sposób ocenić struktury anatomiczne oraz ewentualną patologię z dokładnością do kilku milimetrów. Badanie służy także ocenie naczyń całego organizmu (tzw. angiografia rezonansu magnetycznego).

Jest to badanie całkowicie nieinwazyjne, gdyż w przeciwieństwie do innych badań radiologicznych nie wykorzystuje promieniowania rentgenowskiego, lecz nieszkodliwe dla organizmu pole magnetyczne i fale radiowe.
Podczas trwania całego badania pacjent nie może się ruszać, gdyż jakiekolwiek ruchy powodują niemożność prawidłowego odczytania obrazu. W niektórych sytuacjach do pełniejszej oceny wymagane jest podanie dożylnego środka cieniującego.

Badanie jest wykonywane tylko na zlecenie lekarza. Jeżeli wcześniej były wykonywane podobne badania, należy przynieść ze sobą ich wyniki (klisze+opis).

Sposób przygotowania do badania:
Wykonanie badania Rezonansu Magnetycznego nie wymaga żadnego przygotowania. W przypadku badania oczodołów należy zmyć makijaż. Nie wolno wchodzić do pomieszczenie z  telefonem komórkowym, zegarkiem oraz z kartami magnetycznymi (karty bankomatowe, kredytowe itp.), gdyż te mogą ulec rozmagnesowaniu.

Przeciwwskazaniem są:

  • wszczepiony rozrusznik serca
  • metalowe ciała obce w tkankach miękkich (np. klipsy naczyniowe po operacjach laparoskopowych lub odłamki w sąsiedztwie naczyń, narządów miąższowych lub w oku, płytki ortopedyczne, itp).
  • klaustrofobia

Informacje, które należy zgłosić wykonującemu badanie
Przed badaniem

  • Posiadanie rozrusznika serca, metalowych klipsów lub innych metalowych części w organizmie.
  • Rozpoznanie wcześniej alergii lub wystąpienie w przeszłości jakichkolwiek reakcji uczuleniowych na leki lub środki kontrastowe.
  • Klaustrofobia.
  • Skłonność do krwawień (skaza krwiotoczna) w przypadku stosowania dożylnych środków kontrastowych.

W czasie badania
Podczas badania pacjent, pomimo zamknięcia ma ciągłą możliwość kontaktu z badającymi. W czasie badania pacjent powinien natychmiast zgłaszać:

  • Wszelkie nagłe dolegliwości (np. uczucie klaustrofobii).
  • Jakiekolwiek objawy po podaniu dożylnego środka cieniującego (duszność, zawroty głowy, nudności).